Regülasyon Hareketlerini
Anlık Takip Edin

The European Commission publishes guidance for CBAM verifiers and accreditation bodies başlıklı, European Commission - DG TAXUD kaynaklı ve CBAM News / News article üst kategorisindeki bu kurul_karari niteliğindeki metin, CBAM kesin döneminde doğrulama ve akreditasyona uygulanacak şartların anlaşılmasını amaçlayan bir açıklama sunmaktadır. Metinde karar numarası yer almamakta; özellikle 1 January 2026, 1 September 2026 ve January 2027 eşikleri vurgulanmaktadır. Rehber, AB dışındaki tesislerde üretilen ve 1 January 2026 tarihinden itibaren ithal edilen CBAM mallarına ilişkin emisyon raporlarını doğrulayacak doğrulayıcılar ile bu doğrulayıcıların akreditasyon ve gözetiminden sorumlu Ulusal Akreditasyon Kurumları’nın (NABs) yükümlülüklerini sade bir dille açıklamaktadır. Metin ayrıca CBAM Regi’ye erişim için ayrı bir prosedür yayımlandığını, bu prosedürün doğrulayıcıların, akreditasyon kuruluşlarının, Komisyonun ve ulusal yetkili otoritelerin (NCAs) rol ve sorumluluklarını tanımladığını belirtmektedir. Erişim sürecinde önce ilgili NAB tarafından akreditasyon alınması, ardından CBAM Regi’ye erişim başvurusu yapılması gerekmektedir. Doğrulayıcıların CBAM akreditasyonunu aldıktan sonra iki ay içinde, ancak 1 September 2026 tarihinden önce olmamak kaydıyla CBAM Regi’ye kayıt yaptırmaları; January 2027 itibarıyla ise doğrulama raporlarını CBAM Regi üzerinden düzenlemeleri öngörülmektedir. Operasyonel olarak bu yapı, CBAM doğrulayıcıları için yeni bir kayıt ve erişim sıralaması getirmekte; NAB’lerin yalnızca akreditasyon vermekle kalmayıp gözetim görevini de yerine getirmesini gerektirmektedir. İthalatçılar açısından en önemli sonuç, January 2027’den itibaren gerçek doğrulanmış emisyon verilerinin beyan sürecine dahil edilebilmesidir. Metinde rehberin ve erişim prosedürünün CBAM web sayfaları üzerinden erişilebilir olduğu da belirtilmektedir.

29/5/2002 tarihli ve 24769 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Şehir Plancıları Odası Serbest Şehircilik Hizmetleri, Büro Tescil, Mesleki Denetim ve En Az Ücret Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ / YÖNETMELİKLER kapsamında yer alan bir mevzuat değişikliği olup, ilgili düzenleme TMMOB Şehir Plancıları Odası tarafından yürütülmektedir. Metin, 29/5/2002 tarihli ana yönetmeliğe ilişkin olarak 19/1/2005 tarihli ve 25705 sayılı, 1/7/2012 tarihli ve 28340 sayılı, 25/10/2014 tarihli ve 29156 sayılı, 25/2/2017 tarihli ve 29990 sayılı ile 29/7/2011 tarihli ve 28009 sayılı Resmî Gazete atıflarını da içermektedir. Yönetmeliğin amacı; Serbest Şehircilik Hizmetlerinin bilimsel ve teknik esaslara uygun yürütülmesini sağlamak, haksız rekabeti önlemek, çalışma ve tescil esaslarını belirlemek, yeterlik-kapasite-uzmanlaşma ve mesleki denetime ilişkin kayıt sistemini kurmak, ücretli çalışan meslektaşlar ile stajyerlerin hak ve sorumluluklarını tanımlamak ve en az ücretleri saptamaktır. Düzenleme; serbest şehircilik hizmeti verecek kişi ve büroların tescil şartlarını, başvuru belgelerini, çalışma sınırlarını ve denetim usulünü ayrıntılı biçimde kurar. Madde 4’te TMMOB, Oda (ŞPO), YK, OK, SŞH, YSŞ, SŞB, BKB, BTB, MDU ve En Az Ücret gibi kavramlar tanımlanır. Madde 5 ve Madde 6 tescil için yeterlilik koşulları ile vergi kaydı, imza sirküleri, sosyal güvenlik belgesi, ortaklık yapısı ve ana sözleşme örneği gibi belgeleri düzenler; emlak komisyonculuğu gibi gayrimenkul satış veya kiralamaya yönelik faaliyetleri bulunan büroların tescil edilmeyeceğini hükme bağlar. Madde 7, belgelerin vergi kayıt tarihinden itibaren en geç bir ay içinde Odaya verilmesini; süresinde başvuru yapılmaması halinde ücretin iki katı ve gecikme zammı uygulanmasını öngörür. Madde 8 yıllık Ocak sonu yenileme zorunluluğu getirir; eksik belge halinde uyarı verilir, giderilmezse tescil kaydı dondurulur. Madde 14-16 ise proje ve eklerinin Odaya sunularak Mesleki Denetim Uygulamasından geçirilmesini zorunlu kılar; denetim sonucunda “KAYDEDİLMİŞTİR” ibaresi düzenlenir ancak bunun içeriğin onaylandığı anlamına gelmediği belirtilir. Ücretlendirme ve çalışan ilişkileri bakımından da ayrıntılı hükümler vardır. Madde 18 mesleki denetim ücretlerinin Oda Yönetim Kurulu tarafından yılda en az bir kez maktu olarak belirlenmesini; Kamu İhale Kanunu kapsamındaki işler ile sözleşmeyle bildirilen işlerde ücretin sözleşme tarihindeki tarifeye göre hesaplanmasını düzenler. Madde 20-24 arasında ücretli teknik elemanların üyeliği, işe giriş-çıkış bildirimleri, ücretli şehir plancılarının en az ücreti, haftada 40 saat ve 5 iş günü esası, fazla mesai ile resmi tatil/hafta sonu ücretleri, sigortalı ve sözleşmeli çalışma zorunluluğu ile stajyer ücretinin ücretli plancıların en az ücretinin üçte birinden az olamayacağı hükme bağlanır. Metnin sonunda yer alan geçici hüküm uyarınca da Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren 30 gün içinde mevcut işlerin, iş alma tarihlerinin ve varsa sözleşme örneklerinin Odaya bildirilmesi zorunludur; genel olarak düzenleme tescil, denetim, ücret standardizasyonu ve mesleki disiplin mekanizmalarını birlikte kurmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti ile Maldivler Cumhuriyeti Arasında Tercihli Ticaret Anlaşması Çerçevesindeki Ticarette Eşyanın Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında Yönetmelik, 24 Ağustos 2026 tarihli ve Resmi Gazete Sayısı 33350’de yayımlanan, Ticaret Bakanlığı tarafından çıkarılan bir mevzuattır. Yönetmelik, Türkiye Cumhuriyeti ile Maldivler Cumhuriyeti arasında 4/11/2024 tarihinde imzalanan, 15/10/2025 tarihli ve 7561 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan ve 18/12/2025 tarihli ve 10693 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile onaylanan Tercihli Ticaret Anlaşmasına ek “Menşeli Ürünler” Kavramının Tanımı ve İdari İşbirliği Yöntemleri Hakkında Protokolün uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenler. Yönetmeliğin yürürlük tarihi 1/8/2026 olarak belirlenmiş olup, yayımı tarihinde yürürlüğe girdiği de hüküm altına alınmıştır. Yönetmeliğin amacı, Türkiye ile Maldivler arasındaki tercihli ticarette hangi ürünlerin menşeli ürün sayılacağını, bu statünün hangi koşullarda kazanılacağını ve hangi belge ve usullerle ispat edileceğini belirlemektir. Bu kapsamda Armonize Sistem, fabrika çıkış fiyatı, girdi, katma değer, sevkiyat ve menşe ispat belgesi gibi kavramlar tanımlanmış; menşe kazanımı için ürünün Taraf ülkelerden birinde tamamen elde edilmiş olması veya Ek II’deki liste kurallarına göre yeterli işçilik veya işlemden geçmiş bulunması öngörülmüştür. Ayrıca tolerans kuralı, yetersiz işçilik veya işlem, ikili menşe kümülasyonu, ülkesel gereklilikler, değişmezlik ilkesi, sergilerde teşhir edilen ürünler ve menşeli olmayan girdiler için gümrük vergilerinde geri ödeme veya muafiyet yasağı gibi temel hükümler düzenlenmiştir. Menşe ispatında sistemin merkezinde EUR.1 Dolaşım Belgesi yer almakta; belgenin düzenlenmesi, vize edilmesi, elektronik ortamda düzenlenebilmesi, sonradan verilmesi, ikinci nüsha düzenlenmesi ve geçerlilik süresi gibi hususlar ayrıntılı kurallara bağlanmaktadır. Belgenin geçerlilik süresi düzenlenme tarihinden itibaren on iki aydır; küçük paketler ve yolcu zati eşyası için belirli parasal eşiklerle belge muafiyeti öngörülmüş, idari iş birliği kapsamında sonradan kontrol mekanizması kurulmuş ve aykırılık halinde 4458 sayılı Kanun, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile ilgili diğer mevzuatın uygulanacağı belirtilmiştir.

Ulusal Meslek Standartlarına Dair Tebliğ (No: 2026/8), 23 Ağustos 2026 tarihli ve Resmî Gazete Sayısı 33349’da yayımlanan, Mesleki Yeterlilik Kurumu tarafından çıkarılan bir mevzuat düzenlemesidir. Tebliğin dayanağı olarak 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 252 nci maddesi ile 19/10/2015 tarihli ve 29507 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Meslek Standartlarının ve Ulusal Yeterliliklerin Hazırlanması Hakkında Yönetmeliğin 10 uncu maddesi gösterilmekte; hükümlerini Meslekî Yeterlilik Kurumu Başkanı yürütmektedir. Düzenlemenin amacı, eklerde yer alan ulusal meslek standartlarını yürürlüğe koymaktır; kapsamda özellikle geleneksel el sanatları alanındaki Yemenici (Seviye 4), Talikacı (Seviye 6), Bastoncu (Seviye 4), Katı' (Kâğıt Oyma) Sanatkârı (Seviye 6) ve diğer listelenen standartlar yer almaktadır. Metin, bu standartların yayımı tarihinde yürürlüğe girdiğini açıkça belirtir ve her meslek için benzer bir yapı kurar: terimler ve kısaltmalar tanımlanır, standardın ANELSANDER tarafından hazırlanıp MYK Kültür, Sanat ve Tasarım Sektör Komitesi incelemesinden sonra MYK Yönetim Kurulunca onaylandığı ifade edilir. Meslek tanımlarında iş sağlığı ve güvenliği, çevre koruma, kalite gereklilikleri, iş organizasyonu, ön hazırlık, üretim ve mesleki gelişim vurgulanır. Yemenici için yemeni yapımı; Talikacı için ölçeklendirme, tekerlek ve kasa yapımı; Bastoncu için baston üretimi; Katı' sanatkârı için yalın kat, simetrik ve kat kat yapıştırma teknikleri öne çıkarılır. Her standardın sonunda araç-gereç listeleri ile verimli malzeme kullanımı, temizlik-düzen, disiplin, estetik yaklaşım, çevre duyarlılığı, iş birliği, etik davranış ve çırak yetiştirme gibi ortak tutum ve davranışlar yer alır. Özetle Tebliğ, geleneksel el sanatlarını yalnızca üretim tekniği olarak değil, aynı zamanda kültürel mirasın aktarımı, mesleki yeterliliklerin tanımlanması ve eğitim-belgelendirme süreçlerinin ortak zeminde yürütülmesi açısından da çerçevelemektedir. Tüm standartlarda İSG tedbirleri, acil durum planları, atık yönetimi ve sürdürülebilir kaynak kullanımı vurgulanarak mesleki icranın teknik boyutunun yanında güvenlik ve çevre boyutu da düzenlenmiştir.

Altın Cinsinden Fiziki Varlıkların Finansal Sisteme Kazandırılması Hakkında Tebliğ (Sayı: 2022/11), 14/3/2022 tarihli ve 31778 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan ve metinde ayrıca 1/12/2023 tarihli ve 32386 sayılı, 15/2/2025 tarihli ve 32814 sayılı ile 23/8/2025 tarihli ve 32995 sayılı değişiklikleri bulunan düzenlemedir. Tebliğin sonundaki yürürlük hükmüne göre yayım tarihinde yürürlüğe girmiştir; yürütme yetkisi Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Başkanı olarak belirtilmiştir. Tebliğin amacı, yurt içinde yerleşik gerçek kişilerin ellerindeki fiziki altının yetkili kuyumcular, yetkili rafineriler veya doğrudan banka şubeleri aracılığıyla bankalardaki altın hesaplarına ya da fiziki varlığın Türk lirası cinsinden mevduat ve katılma hesaplarına dönüştürülmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir. Düzenleme, fiziki altının önce milyem değeri üzerinden gram cinsinden has altına çevrilmesi, ardından banka nezdindeki altın hesabına aktarılması esasına dayanır; bu süreçte AKS, dönüşüm fiyatı, vade sonu fiyatı, standart altın, fiziki altın, yetkili kuyumcu ve yetkili rafineri gibi kavramlar tanımlanmıştır. Dönüşüm fiyatı ile vade sonu fiyatı Merkez Bankasınca ilan edilen gram altın/TL alış fiyatına bağlanmış; altın hesabının TL mevduat veya katılma hesabına çevrilmesinde vade seçenekleri 3 ay, 6 ay veya 1 yıl olarak belirlenmiştir. Ayrıca 23/8/2025 tarihinden itibaren bu Tebliğ kapsamında hesap alınmayacağı ve alınmış hesapların yenilenmeyeceği yönünde geçici hüküm bulunmaktadır. Tebliğ, dönüşüm sonrası getiri farklarının karşılanması, vadeden önce çekim halinde ödeme yapılmaması, Merkez Bankasının faiz/kâr payı oranlarını belirleme yetkisi, vade sonunda yenileme imkânı, önceki düzenleme kapsamındaki işlenmiş ve hurda altın karşılığında açılmış hesapların ilave getiriden yararlanabilmesi ile bankalarca su gelirlerinin aklanması ve terörün finansmanının önlenmesine ilişkin kontrol yükümlülüğünü de düzenler. Ayrıca bazı genel faiz ve kâr payı sınırlamalarının uygulanmayacağı, yetkili kuyumcu, yetkili rafineri ve bankalara komisyon ve/veya masraf ödenebileceği hükme bağlanarak fiziki altının finansal sisteme kazandırılmasına ilişkin çerçeve tamamlanmıştır.

Motorlu Araçlar ve Römorkları ile Bunların Aksam, Sistem ve Ayrı Teknik Ünitelerinin Tip Onayı ve Piyasa Gözetimi ve Denetimi Hakkında Yönetmelik (AB/2018/858)’te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, 19/4/2020 tarihli ve 31104 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan ve Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından çıkarılan bir mevzuat değişikliği olup, özellikle Yönetmeliğin 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişikliği de içeren güncel çerçeveyi göstermektedir. Düzenleme, karayollarında kullanımı amaçlanan M ve N kategorisindeki motorlu araçlar ile bunların O kategorisindeki römorklarını, bunlar için tasarlanan sistem, aksam, ayrı teknik ünite, parça ve ekipmanları kapsar; tarım veya orman araçları, iki veya üç tekerlekli motorlu araçlar ve dört tekerlekli motosikletler, paletli araçlar ile yalnızca askeri kullanıma yönelik araçlar kapsam dışıdır. Yönetmeliğin yürürlük tarihi 1/9/2020 olup, geçiş hükümleriyle bazı yazılım güncellemesi ve küçük seri/özel amaçlı araçlara ilişkin daha sonraki tarihler de öngörülmüştür. Düzenleme, AB tipi onay sistemine uyumlu biçimde araçların teknik uygunluğunu üretimden piyasaya arz ve tescile kadar bütüncül olarak denetlemeyi amaçlar. Bu kapsamda AB tip onayı, ulusal tip onayı, komple araç tip onayı, çok aşamalı tip onayı, kademeli tip onayı, karma tip onayı, münferit araç onayı, uygunluk belgesi ve piyasa gözetimi gibi kavramlar tanımlanmış; M1-M3, N1-N3 ve O1-O4 kategorileri belirlenmiş; araç, sistem, aksam ve ayrı teknik ünitelerin Ek II’deki mevzuata uygun olması zorunlu tutulmuştur. Bakanlık’ın onay kuruluşu ve piyasa gözetimi-denetimi kuruluşu olarak rolü, teknik servislerin görevlendirilmesi ve izlenmesi, Forum’un koordinasyon işlevi ile dijital bilgi paylaşımı hükümleri ayrıntılandırılmış; ayrıca imalatçı, imalatçı temsilcisi, ithalatçı ve dağıtıcı için uygunluk sağlama, belge saklama, bildirim yapma, düzeltici önlem alma ve geri çağırma gibi yükümlülükler getirilmiştir. Son bölümde 4703 sayılı Kanun başta olmak üzere yaptırımların uygulanacağı belirtilmiş; yanlış beyan, test sonuçlarını tahrif etme veya verileri gizleme gibi fiillerin sonuçlarına işaret edilmiştir. Özellikle 31/12/2024 tarihli değişiklikler, tescilden sonra tip onaylı özellikleri etkileyen yazılım güncellemeleri bakımından yeni sınırlamalar getirmiş; bu şartları sağlamayan yeni tip araçlara AB tam araç tip onayı veya ulusal tip onayı verilmemesi, kapsam genişletme yapılmaması ve tescil/piyasaya arz/hizmete girmenin yasaklanması gibi sonuçlar öngörülmüştür. Genel olarak metin, motorlu araçların teknik uygunluk zincirini üretimden piyasaya arz sonrası denetime kadar ayrıntılı biçimde kuran kapsamlı bir tip onayı rejimi ortaya koymaktadır.

6/1/2016 tarihli ve 29585 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ücretsiz Seyahat Kapsamında Yapılacak Gelir Desteği Ödemesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik, belediyeler aracılığıyla özel şahıs ya da şirketlere ait şehir içi toplu taşıma araçları ile özel deniz ulaşımı araçlarının işletmecilerine yapılacak gelir desteği ödemelerini düzenlemektedir. Yönetmelik, 4736 sayılı Kanunun 1 inci maddesinin ikinci, üçüncü ve dokuzuncu fıkraları kapsamında ücretsiz seyahat hakkı tanınan kişilerin toplu taşıma hizmetinden yararlanması nedeniyle oluşan gelir kaybının karşılanmasına ilişkin çerçeveyi oluşturur; şehirlerarası toplu taşıma hizmetleri ile taksi, taksi dolmuş, dolmuş, rekreatif, turistik ve servis amaçlı kullanılan araçlar kapsam dışındadır. Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girmekle birlikte 7/4/2015 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde düzenlenmiştir. Düzenleme, ücretsiz taşımadan doğan gelir desteğinin belediyeler üzerinden işletmecilere aktarılmasına ilişkin başvuru, inceleme, ödeme ve denetim sürecini ayrıntılandırır. Belediyeler her ayın son gününden itibaren beş iş günü içinde işletmeci listesini Genel Müdürlüğe gönderir; Genel Müdürlük icmal tablosunu Bakanlığa iletir; Bakanlık ödeneği il müdürlüklerine gönderir; il müdürlükleri de tutarı belediyelerin banka hesaplarına aktarır ve belediyeler bu tutarı beş iş günü içinde işletmecilere öder. Ödeme miktarları özel denizyolu ulaşım aracı için aylık 4.658 TL, Ankara ve İstanbul büyükşehir belediyelerinde her bir araç için aylık 6.210 TL, diğer büyükşehir belediyelerinde aylık 4.658 TL, büyükşehir olmayan illerde aylık 3.726 TL olarak belirlenmiştir. Denetim bakımından belediyelerin iş ve işlemleri İçişleri Bakanlığı tarafından, il müdürlüklerinin iş ve işlemleri ilgili Bakanlık tarafından, hizmet sunan işletmelerin denetimi ise ilgili belediyelerce yapılır. Ayrıca belgelerin doğruluğundan sorumluluk, arşivleme yükümlülüğü ve en az on yıl saklama şartı getirilmiş; haksız veya yersiz ödemelerde genel hükümlere göre cezaî ve diğer kanunî işlemler ile 6183 sayılı Kanun uyarınca gecikme zammı uygulanarak tahsil mekanizması öngörülmüştür.

İşkolları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, 19/12/2012 tarihli ve 28502 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İşkolları Yönetmeliğinin, 18/10/2012 tarihli ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun 4 üncü maddesinde sayılan işkollarına hangi işlerin gireceğini tespit etmek amacıyla düzenlenmiş çerçevesini esas alır. Yönetmeliğin kapsamı; işkollarının belirlenmesi, asıl işe yardımcı işlerin hangi işkolundan sayılacağı, işkolu tespiti usulü ve işkolları istatistiklerinin yayımlanmasına ilişkindir. Metinde ayrıca değişiklik yapan işlemler olarak 26/7/2013-28719, 26/3/2014-28953, 1/9/2021-31585, 4/2/2022-31740, 12/5/2023-32188 ve 23/1/2024-32438 sayılı Resmî Gazete bilgileri yer almaktadır; yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Temel düzenleme, işkollarının EK-1’de listelenmesi ve bu listenin ekonomik faaliyetlerin sınıflandırılmasına ilişkin uluslararası norm ve standartlar dikkate alınarak hazırlanmasıdır. NACE Rev 2-Altılı Ekonomik Faaliyet Sınıflaması kapsamında tanımlanamayan veya sınıflandırılamayan işlere kodsuz yer verilmesi öngörülmüş; bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler, asıl işin girdiği işkolundan sayılmıştır. İşyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılmakta, karar Resmî Gazete’de yayımlanmakta ve ilgililer kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilmektedir. Yeni bir toplu iş sözleşmesi için yetki süreci başlamışsa işkolu değişikliği tespitinin bir sonraki dönem için geçerli olacağı, tespit talebi ve buna ilişkin davaların yetki işlemlerinde bekletici neden sayılmayacağı da düzenlenmiştir. Yönetmeliğin son halinde EK-1’de tarım, gıda sanayi, madencilik, petrol-kimya-lastik-plastik-ilaç, dokuma-hazır giyim-deri, ağaç-kâğıt, iletişim, basın-yayın-gazetecilik, banka-finans-sigorta, ticaret-büro-eğitim-güzel sanatlar, çimento-toprak-cam, metal, inşaat, enerji, taşımacılık, gemi yapımı-deniz taşımacılığı-ardiye-antrepoculuk, sağlık ve sosyal hizmetler, konaklama ve eğlence işleri, savunma ve güvenlik ile genel işler başlıkları altında ayrıntılı sınıf ve alt sınıf kodları tanımlanmıştır. Bu yapı, sendikal örgütlenme ve toplu pazarlık bakımından her ekonomik faaliyetin hangi işkoluna dahil olduğunun belirlenmesini amaçlamakta; metindeki değişiklikler ve iptal kararları nedeniyle liste dinamik bir nitelik taşımaktadır.

Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartlarında Değişiklik Yapılmasına Dair Genel Şartlar, Resmi Gazete’de, YÜRÜTME VE İDARE BÖLÜMÜ / TEBLİĞLER kapsamında ve mevzuat_degisikligi niteliğinde yayımlanmıştır. Düzenleme, 13/5/2011 tarihli ve 27933 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan metin üzerinde değişiklik yapmaktadır; yayımlayan kurum metinde Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu olarak yer almakta, dayanak olarak 6305 sayılı Afet Sigortaları Kanunu ve Doğal Afet Sigortaları Kurumu (DASK) ile ilişkili hükümler öne çıkmaktadır. Düzenlemenin yürürlük tarihi yayımı tarihinden on beş gün sonradır. Değişiklik, zorunlu deprem sigortasında özellikle sigorta konusu taşınmazın menfaat sahibinin değişmesi hâlinde sözleşmenin akıbetini netleştirmektedir. Satış ve muadili işlemlerle taşınmaz el değiştirdiğinde sözleşme tapudaki tescil tarihi itibarıyla sona ermekte, işlemeyen günlere ait primler sigorta ettirene iade edilmektedir. Tapu müdürlükleri veya yetkili idareler sonraki menfaat sahibine ait geçerli bir Zorunlu Deprem Sigortası sözleşmesi bulunup bulunmadığını kontrol edecek; bunun dışındaki hâllerde sözleşme sonraki menfaat sahibi ile devam edecektir. Sonraki menfaat sahibinin değişikliği öğrendiği tarihten itibaren on beş gün içinde bildirim yapması, sigorta şirketi veya acentenin de bildirimi izleyen 24 saat içinde menfaat değişikliği zeylini içeren poliçeyi vermesi zorunludur. Metin ayrıca zorunlu deprem sigortasının kapsamını, teminat ve teminat dışı halleri, sigorta bedelinin belirlenmesini ve riziko halinde yükümlülükleri korumaktadır. Buna göre 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamındaki bağımsız bölümler, tapuya kayıtlı ve özel mülkiyete tabi taşınmazlar üzerinde mesken olarak inşa edilmiş binalar ile belirli bağımsız bölümler sigortaya tabidir; 2946 sayılı Kamu Konutları Kanununa tâbi binalar, köy yerleşik alanlarındaki bazı yapılar, mevzuata aykırı veya yıkım kararı verilmiş binalar kapsam dışıdır. Teminat, depremin doğrudan neden olduğu zararlar ile yangın, infilak, dev dalga (tsunami) ve yer kayması kaynaklı hasarları kapsarken; enkaz kaldırma masrafları, kar kaybı, iş durması, kira mahrumiyeti gibi dolaylı zararlar teminat dışıdır. Sigorta bedeli Hazine Müsteşarlığınca yayımlanan “Zorunlu Deprem Sigortası Tarife ve Talimatı” esas alınarak belirlenmekte, her hasarda sigorta bedelinin %2’si oranında tenzili muafiyet uygulanmakta ve her bir 72 saatlik dönem tek hasar sayılmaktadır.